Ana içeriğe atla

Asosyalizm

   Bazen hayattan biraz kendini çekip uzaklaşmak ister her insan. Kendiyle yüzleşmek, aynaya bakıp belkide kendine kızmak , hatta  kızmanın dozunu kaçırıp küfretmek bile ister. Fakat bu durumu kendine hayat tarzı olarak seçmiş insanlar var günümüzde. 
   Peki nedir asosyallik? Kelime anlamıyla sosyal olmayan anlamına gelir. Kalabalık ortamlarda bulunmayan , bu tip ortamlardan nefret eden , kimsenin olmadığı sakin yerleri seven kişiler asosyal olarak gösterilmektedir. Bunu yaşam felsefesi haline getirmek , asosyalliği savunmak ise asosyalizm olarak tanımlanabilir.
    Halbuki atalarımız ne güzel söylemiş bir elin nesi var iki elin sesi var diye. Yanlız başına bir köşeye çekilip oturmaktan , kendini iş ve ev arasındaki güzergaha tıkamaktan insanlar nasıl zevk alabiliyor. Minik kuş... Hadi durma sende çık yukarıya sosyalleş biraz , yakışmıyor sana!
    Aslında daha yazılacak çok şey var ama şimdilik bu konuyla alakalı sadece bu kadar yazmak diğerlerini yutmak geldi içimden. Ne zaman sindiririm yuttuklarımı işte orası meçhul...

Yorumlar

  1. 2004 yılının 14 Aralık günü bir arkadaşımın Günce adlı forumuna bu fotoğrafı eklemiş (http://goto.bilkent.edu.tr/gunce/forum_posts.asp?TID=1031&PN=1) ve şöyle yazmıştım üstüne...

    Umarsızca yaşayan bir tek sen misin kendi yalnızlığında...

    Yüksünmek neye yarar, büyüklenmekle veya?...

    Ertan Yurderi

    Şimdi bu fotoğrafı görünce beni o günlere geriye götürdünüz... Sevgiyle kalın, hoşça kalın...

    kocayurek :)

    YanıtlaSil
  2. Ayrıca şöyle de devam etmişim :) Şimdi farkettim...

    Kendi yalnızlığımız içinde yakaladığımız Hiç'lik duygusu, Yaradan'ın yüceliği ve bilgisi karşısında O'na hayranlık ve saygı duyarak, kendi küçüklüğümüzün farkındalığını yaşama halimizdir. Hiç'likte bilginin getirdiği büyük tevazunun yanında yerini ve haddini bilme hali de vardır.

    Kısaca; Enlemini ve boylamını bilemediğimiz bir uzunluktayız kendi sınırlılığımız içindeki yalnızlığımızda, ancak unutmamalıyız ki başka uçsuz bucaksızların içinde, yine de bir Hiç'likteyiz..

    Ertan Yurderi (kocayurek)

    YanıtlaSil
  3. hocam 6 yıl önceki hatırlıyor olabilmeniz beni bir hayli şaşırttı. Bunu bir fotoğrafla size yaşatabilmek ise sevindirici :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yüzyılın En Gereksiz İcadı : Tekerlekli Market Sepeti

              Henüz marketten yeni geldim eve ama kullandığım bu iğrenç buluşu? sizlerle paylaşmak isterim. Aslında ben yeniliğe açık bir insanım yeni tasarımları severim ama bu gereksiz araç canımı çok sıktı.İsminde bir kere hayır yok. Tekerlekli market sepetiymiş. Sepet olarak kullanırsan çok ağır. Çekçekli araba olarak kullanırsan dengesizlik abidesi. Kim tasarlamışsa halt etmiş. Ne ağırlık merkezi hesabı yapmış ne ergonomi. Neyse sözün kısası şu olur ki eğer markete giderseniz ve bu ürünlerden görürseniz sakın kullannmayın kanser olursunuz. Test ettim onayladım sinir krizi geçiriyordum neredeyse. İilede bakacağım neymişki bu diyorsanız. Buraya Tıklayın

Para Yatıramama Macerası

     Neymiş Gebze'de yüksek lisans varmış.. Oraya başvurmam lazımmış.. Aradaki zamanı boş geçirmemem gerekirmiş.. Peh!! .. Kendi kendime söylediğim bunca şeyden sonra Yüksek Lisans maceram galiba mutlu sona varamayacak...      Planlar 1 ay önceden yapıldı halbuki. Salı günü para yatırılacaktı. Çarşamba günüde arkadaşın sınavı olduğu için beraber gidilip hem bize öncülük edecekti , yol yordam gösterecekti hemde kısa bir gezi yapılmış olacaktı.      Salı günü 12:30 sularında evden çıkıyorum. Görev: Akbanktan para çekilmesi sonra gidip Vakıfbanka yatırılması. Akbank ATMlerinde sıra olmayışı beni bir hayli şaşırtıyor bir yandan da   yüzümdeki sırıtık ifadenin  çıkmasına yol açıyor. Akbank ATMsini ilk defa bu kadar boş görüyordum ve bir hışımla 150TL'yi hesabımdan elim titreyerek çekiyorum. Hızlı adımlarla vakıfbanka yürüyorum. 12:50 civarında Vakıfbankın kapısına kadar geliyorum.. Sürpriz!!! Banka kapalı. 13:30 da açılac...

300 Nerede?? İçinde İçinde!!!

              Dün mülakat sınavından çıktıktan sonra anlamıştım aslında... Hocanın , ben en son odadan çıkarken söylediği o söz... " Bir dahaki sefere denersin şansını "... Herşeyi anlamıştım o an zaten... Anlımdan akan sıkıntı teriyle birlikte çıkarken bana söylediği o sözle yıkılmıştım. Evet arkadaşlar yazımın başlığından da anlaşılacağı gibi o kadar harcama yapmama rağmen Gebze Yüksek Teknoloji Üniversite'si Yüksek Lisans Programına girememiş bulunuyorum.    Hayatın sonumu... Değil .. Çok önemli mi ... Tabikide değil.. Ama yanarım yanarımda giden 300 TL harcamama yanarım. Yani düşünüyorum o 300 TL'yi harcamasaydım neler neler yapardım diye... Yanda duran bu teknoloji harikası N95 'i alabilirdim mesela. 300 TL ile uludağda Whitefest 2010 a katılabilirdim. Kahvede 400 tane çay içebilir , Pub da 54 adet 70'lik Bira içebilir , 300 adet ekmek alabilirdim. Fakat ben ne yaptım 150 lira ön kayıta yatrıdım , 50 TL den olmak üzere...